Rowan Coleman,Twintig regels liefde

Wat als je nog maar één kans had? Eén kans om een brief achter te laten voor degene van wie je houdt? Wat zou je schrijven?
Tijdens haar nachtdiensten schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten. Daarin vertellen ze aan hun geliefden over hun gedachten, hun gevoelens, en over hun laatste wens. Soms staan er praktische tips in, soms ouderlijk advies. Stella belooft dat ze de brieven pas na hun dood zal versturen.

Maar dan breekt ze die belofte: er is één brief waarvan ze vindt dat ze die op tijd moet posten, om iemand een laatste kans te geven op verzoening en een goede afloop.

Stella zelf wil alleen’s nachts werken om de confrontatie met haar man Vincent te ontlopen, een oud-militair die in Afghanistan een been verloor.  Maar op een dag vindt ze een brief die ze pas mocht lezen als hij gesneuveld zou zijn. Ze maakt een keuze die bepalend is voor hun toekomst.

In de hoofdstukken staan steeds wisselende personen centraal: het is Stella, één van de patiënten of Vincent, maar alle levens zijn met elkaar verbonden. Tussendoor staan steeds de brieven, overigens ook van patenten die in jee boek verder geen rol spelen.

Een prachtig geschreven boek, over leven en dood, liefde, vriendschap en angst. Het blijft beangstigend wat PTSS kan aanrichten.
Beslist een aanrader!

[yasr_overall_rating]

Boekerij, september 2017
352 pagina’s
ISBN 9789022580936

Geef een reactie