Baas

Even blijft hij stil, in gedachten verzonken.
‘Nou… ‘ Dan knikt hij en gaat door. ‘De zaak is gezond.’ Het klinkt stellig, met een handgebaar benadrukt. ‘Dat wel. Maar zo weinig toeristen nog…’Altijd in voor een babbeltje met de Grieken, heeft Paul onze hotelbaas in Vathy net geïnformeerd hoe de zaken gaan.
‘How is tourism this year?’ Wij zijn op dat moment de enige gasten in de ontbijtruimte, maar er zijn er al een paar weer weg.
‘Ik vrees voor dit jaar, zegt de man mistroostig. ‘Vorige maand had ik nog vijfentwintig mensen hier. Ja, dat loonde wel, toen had ik ook een heel ontbijtbuffet hier. Maar nu….’ Een hopeloos gebaar door de ruimte, ‘Acht zijn er. Tja. Weet je.’ Hij veert op. ‘Wij betalen de regering daar in Athene zodat ze voor ons kunnen werken, hun best doen. Maar dat doen ze niet! Ja, ze zeggen wel dat ze dat doen, maar dat is natuurlijk niet zo. Maar weet je? Wie heeft nou de echte macht?’ De man zit duidelijk op zijn stokpaard. ‘Wij!’ Met beide handen klopt hij op de borst. ‘Niet zij hoor. Wij. Alleen weten ze dat niet.’
In één adem gaat hij door. ‘Thelete kati allo?’ Waarschijnlijk kijken we hem nietszeggend aan, want
met een brede grijns knikt hij: ‘Dat is Grieks voor: willen jullie nog iets anders? Thelete kati allo?
Ah. Goed. Dat was jullie Griekse les voor vandaag.’
We kijken hem na, slenterend naar zijn kopje koffie achter de laptop.

(Visited 1 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *