Beste vrienden – Sophie Hannah

Hannah is een meester in het niet-vertellen van dingen om ze dan plotseling tussen neus en lippen wél te noemen, waardoor je meer weet maar waardoor er ook gelijk nieuwe vragen opdoemen. Beste vrienden is weer een thriller met de politiemensen Simon Waterhouse een Charlie Zailer. Een verhaal met een verrassende plot, dat weer geraffineerd in elkaar zit, zoals we van Sophie Hannah gewend zijn.

Beste vrienden

Er loopt een moordenaar rond die stellen van twee beste vrienden een voor een vermoordt. Voor de moord blijken de slachtoffers een wit zelfgemaakt boekje te hebben gekregen, met enkele dichtregels. Al vijf maanden lang probeert de politie de moordenaar, die ze Billy hebben genoemd, te pakken, maar zonder resultaat. Tot grote frustratie van rechercheur Simon Waterhouse. Maar dan komt stand-upcomédienne Kim naar hem toe. Zij heeft zo’n wit boekje, maar ze is nog steeds springlevend. Ze kreeg het boekje na een optreden. Waarom? Want naar eigen zeggen hééft Kim niet eens een beste vriend of vriendin…

In de eerste helft gebeurt er niet heel veel. We horen via politiebesprekingen wat er in de voorafgaande maanden gebeurd is. De schok, de schrik blijft nog even uit. De delen, geschreven door Kim die ertussendoor lopen, zijn veel vlotter, en hoewel ook wel met behoorlijk wat uitweidingen, heel anders van stijl, humoristischer ook. 

Bij  de politiemensen komen alle irritaties naar boven tussen hen onderling, die we al kennen uit de andere boeken met Waterhouse en Zailer. Hannah schrijft ook nu alsof ze lekker zit te babbelen bij de thee, heel uitgebreid; hoewel soms iets té naar mijn smaak. Maar ook hier doorspekt met een soort humor, zij het soms wel en beetje zwartgallig. 

En af en toe bekruipt me het gevoel van ‘schiet nou eens even op!’ Niet in de laatste plaats omdat er dan vaak niet een punt is bereikt dat er ontdekkingen zijn gedaan, dat er onthullingen kunnen volgen.
Het loopt al tegen de helft van het boek als de spanning plotseling hoog oploopt. 

Natuurlijk zorgt Hannah ervoor dat ik als lezer op een bepaald moment wat vermoedens krijg die helemaal niet kloppen. Net zo casual als ze die – zonder ze te benoemen – laat introduceren, laat ze ze – eveneens stilzwijgend – ook weer verdwijnen. Knap als je dat kan: dingen vertellen zonder dat daadwerkelijk met zoveel woorden te doen.
En daar is altijd die onverwachte wending. Als zich de antwoorden aandienen, blijkt uiteindelijk  dat het veel ingewikkelder in elkaar steekt dan het lijkt. De vindingrijkheid van Sophie Hannah is enorm. Ook in hoe ze haar lezers met het grootste gemak op het verkeerde been zet.

Een heel bizar verhaal, met veel spanning en onverwachte twists, uitstekend vertaald uit het Engels. De genialiteit van Hannah blijkt hier weer heel duidelijk. Maar of een plot als deze in werkelijkheid zou kunnen plaatsvinden? Dat betwijfel ik toch wel.

Uitgeverij De fontein, 2017
429 pagina’s

(Visited 5 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *