Zwaar

‘Kalimera!’ Twee dames, enigszins op leeftijd, ontvangen ons bij hun hotel. Wij zijn aan de noordkust van Samos voor een paar nachten. ‘Sprechen Sie Deutsch?’ vraagt de één. Want Engels lukt haar niet en ons Grieks is nog echt wel op het minimum basisniveau. De ander spreekt helemaal niets buiten …

Milate Ellinika

‘Bravo!’ Stralend kijkt de Griek ons aan. ‘Milate Ellinika? Spreken jullie Grieks?’ Νeergestreken op een heerlijk terras aan het water, hebben wij zojuist een karafje witte wijn met een Griekse salade besteld, in het Grieks dus.

Baas

Even blijft hij stil, in gedachten verzonken. ‘Nou… ‘ Dan knikt hij en gaat door. ‘De zaak is gezond.’ Het klinkt stellig, met een handgebaar benadrukt. ‘Dat wel. Maar zo weinig toeristen nog…’

Mondschein

Hij had een jaar of vijf les, mijn oudste, pianoles. Niet omdat ik hem dat opdrong, want dat deed ik niet, vastbesloten om mijn kinderen in géén geval in de richting van welk muziekinstrument dan ook te duwen.

Buß und Reu

Het is weer Matthäus-tijd. Een rode draad door mijn leven. En elk jaar weer, tijdens die ene aria, gaan mijn gedachten heel veel jaren terug. Terug naar – wat zal het zijn geweest? – 1976.

Kort

‘Als ik klaar ben, dan wil ik eigenlijk eerst een korte reis maken. Even weg, voordat ik aan de rest begin…..’ Mijn oudste zit een beetje  voor zich uit te mijmeren.