De orchideeëntuin – Lucinda Riley

Ik ben fan van Riley’s zussen-serie. Waar ik toen bang was dat het een soort Bouquet-reeks zou zijn, bleek dat totaal niet het geval, integendeel. Helaas valt De orchideeëntuin daar wel onder. Dit boek mist echt de diepgang die bovengenoemde serie wel heeft, het is te zoetsappig, te oppervlakkig naar mijn smaak. Noch de dubbele verhaallijn, noch het waargebeurde stuk van de Tweede Wereldoorlog maken dit goed. Het is louter nieuwsgierigheid die me doet verder lezen.

De vertaling irriteert me een beetje, hij is vaak onnatuurlijk. Hierdoor kunnen volgens mij best lezers mensen afhaken, omdat het niet goed loopt, rare woordkeus en zinnen heeft, de Engelse tekst en sfeer slecht weergeeft.

De orchideeëntuin

Twee families, voor altijd verbonden door diep verborgen geheimen.
Als kind bracht Julia Forrester uren door op het landgoed van Wharton Park. Haar lievelingsplek was de kas waar haar opa exotische orchideeën verzorgde. Nu Julia jaren later een tragisch ongeluk in haar familie moet verwerken, zoekt ze troost op haar geliefde Wharton Park. Het landgoed is inmiddels geërfd door de aantrekkelijke Kit Crawford, die het grondig laat renoveren. 

Tijdens de renovatie komt een oud dagboek boven water, dat mogelijk van Julia’s opa is geweest. Julia gaat op onderzoek uit en ontrafelt een jarenlang verborgen familiegeheim, dat niet alleen het leven van iedereen op Wharton Park voor altijd veranderd heeft, maar ook alles wat Julia dacht te weten over haar eigen leven in een dramatisch nieuw daglicht zet.

Het is jammer genoeg gelijk helder wie er achter de stukken in cursief zit. Ik hou ervan als zo’n mysterie veel langer doorsuddert voordat je weet wie ze schrijft.
Vooral de laatste hoofdstukken vond ik erg langdradig, dat had sneller en compacter gekund. Ze zijn op het sentimentele af en he wordt een beetje tè voor de hand liggend en tè toevallig allemaal.

Riley heeft De zeven zussen-serie veel later geschreven dan dit boek. Het is duidelijk dat zij in de tussentijd een behoorlijke ontwikkeling heeft doorgemaakt en daardoor verraadt zij wel degelijk een talent om te schrijven.

Xander Uitgevers, 2019
495 pagina’s

(Visited 2 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *