De verloren kinderen – Diney Costeloe

Wat een schrijnend verhaal, spelend in Engeland tegen de achtergrond van de jaren net na de oorlog. Een onbekend verhaal ook, gebaseerd op waargebeurde feiten.
Hoewel met veel compassie verteld, vind ik de schrijfstijl niet van heel hoog niveau. Voor mijn gevoel neigt de stijl naar die voor een jeugdroman, of chicklit, wat ook versterkt wordt door het vertalen van sommigen namen en bijnamen. Daar ben ik nooit een voorstander van, maar in jeugd- en kinderboeken gebeurt dat natuurlijk heel vaak.

Ik mis nét iets, dat, wat het boek boeiend zou maken. Wat dat dan is? Dat kan woordkeuze zijn, zinnetjes juist weglaten of anders opbouwen… het is nu vaak net te voorspelbaar met een te zoet einde en teveel nadruk op wat toch wel duidelijk is en dan ligt het er te dik bovenop. Je hoeft de lezer niet alles letterlijk onder de neus te houden. Juist niet, subtiliteit kan er juist voor zorgen dat een boek of een schrijver boven de middelmaat uitsteekt.
Jammer, want het onderwerp verdient zeer zeker een plek en aandacht van het publiek.

De verloren kinderen

Engeland, 1948. Rita en Rosie Stevens zijn pas negen en vijf jaar oud als hun moeder Mavis, een oorlogsweduwe, zwanger raakt van de gewelddadige Jimmy Randall. Hij stelt haar voor de keuze: als zij wil trouwen om hun zoon te erkennen moet ze haar dochters opgeven.
Mavis tekent de papieren van het weeshuis waar Jimmy de kinderen naartoe wil sturen zonder te beseffen dat ze daarmee al haar ouderlijke rechten overdraagt. Als het weeshuis een groep kinderen naar Australië stuurt “om daar een nieuw leven op te bouwen’, maken Rita en Rosie deel uit van die groep – en er is niets wat Mavis daaraan kan doen…

De vertaling maakt het er ook niet beter op, jammer genoeg. Te weinig wordt rekening gehouden met idioom. Teveel wordt er letterlijk vertaald. Dan krijg je zinnen die niemand in het Nederlands ooit zo zou zeggen.

Toch heb ik van het boek genoten. De minpuntjes kon ik wel negeren en wegwuiven als ze als irritante insecten langszoemden. Het verhaal zelf is namelijk goed, maar het verdient een betere schrijfstijl.

De oorspronkelijke, Engelse titel van het boek is veelzeggender dan de vertaling: The Throwaway Children. De ‘weggooi-kinderen’…..

De Fontein, 2017
496 pagina’s
ISBN 9789026140624

(Visited 49 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *