Façade – Esther Verhoef

De twist op ongeveer eenderde van het verhaal is net zo verbluffend als onverwacht. Verhoef heeft me schaamteloos op het verkeerde been gezet.

Façade

Hij leek zo aardig. Dat je hem ontmoette, was toeval. Of niet?

Twee jaar na haar pijnlijke scheiding komt jonge moeder Iris van der Steen eindelijk aan vakantie toe. Een roadtrip dwars door snikheet Europa met oldtimer Toet, en stapels cassettebandjes uit haar jeugd, moet haar dichter bij zichzelf en bij haar reislustige moeder in Portugal brengen. Wanneer ze de knappe, charismatische sportinstructeur Mischa de Jong laat instappen lijkt de reis een romantische wending te nemen.
Maar Mischa is niet wie hij zegt te zijn.
Verhoef houdt de spanning er lang in, met nog een paar leuke plotwendingen. Toch zakt het verhaal richting het slot een beetje in. Het verloop wordt voorspelbaar, toeval krijgt een te grote rol, dat is jammer.
Maar de dreiging blijft, zet door. Dit is vervolgens het meest enge gedeelte van het verhaal, maar de werkelijke ontknoping vindt totaal onverwacht plaats terug in Nederland. Geniaal. Het enigszins smakeloze feelgood-einde dat uiteindelijk volgt, doet daar niets meer aan af.

Prometheus, 2019
268 pagina’s

(Visited 4 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *