Gistbereiding

Het ging redelijk goed. Paar kleine puntjes van kritiek, maar verder waren ze denk ik wel tevreden. Sanders app’je na zijn praktijkexamen in Wageningen is tamelijk optimistisch van toon. Brood niveau 3 moest hij doen. En daarna is hij KLAAR!
‘Ging wel,’ zegt hij, eenmaal thuis. Al iets minder overtuigd klinkt er een lichte aarzeling in zijn stem. ‘Nou, ja, er ging toch wel wat mis, met mijn krentenbroden. Nou, eigenlijk waren ze niet zo goed. Morgen hoor ik het.’
Helaas. Ik ben toch gezakt! meldt hij de volgende dag. De examinatoren vonden dat ik te veel kleine fouten heb gemaakt. Volgende keer beter hoop ik.
Hij baalt flink. Logisch. ‘Een paar basisfouten, zeiden ze op school. En slordigheidjes in de afwerking’, voegt hij mistroostig toe. ‘De vlaaien en het brood waren prima. Maar het krentenbrood….. Ik snap het niet, ik heb precies het recept gevolgd. Drie kilo meel en zo, en bijna 4 kilo krenten en rozijnen, en water……’ Verder komt hij niet.
‘Hè? Klopt dat wel?’ roept Paul er dwars door heen. ‘Die verhouding? Een deeg met veel meer vulling dan meel….?’ Het ongeloof druipt van zijn gezicht. ‘Maar Sander….. ga eens na. Als je logisch nadenkt… meer vulling dan bloem? Dat kan toch niet kloppen?’ Het klinkt verbijsterd.
‘Ja! Echt! Ik heb het nagekeken!’ Mijn zoon houdt vol. Met overslaande stem. ‘Het staat er. Echt! Als je het niet gelooft laat k het je wel zien! Het originele Flexbase recept. Heus!’
Ik verwacht dat hij nu naar boven gaat om ouderwets een boek te pakken of zo, maar dat is natuurlijk helemaal niet nodig. Als waarachtig kind van zijn tijd grijpt hij naar zijn mobiel. Tiktiktik. ‘Wacht even. Hier! Kijk!’ Nog meer tiktik en daar, op het display, het recept. ‘Zie je? Hier staat het!’ Triomfantelijker kan iemand niet klinken.
Paul krabt op zijn hoofd. ‘Kan toch nooit? mompelt hij. ‘Veel meer rozijnen dan bloem?’
‘Ik kan het ook niet helpen,’ grijnst mijn zoon, stoïcijns zijn schouders ophalend.
‘Maar wat ging er dán mis?’ vraag ik. ‘Als de verhoudingen wel kloppen, moet er iets anders zijn toch?’
Weer haalt hij zijn schouders op. ‘Oh. Temperatuur van het water, of zo. En ik had het niet netjes afgewerkt hè…..’ Aha.
‘Maar ik ga het nog een paar keer oefenen, op school. En op mijn werk, dat mag, heeft mijn baas al gezegd. En dan moet het goedkomen.’

En dat lijkt ook te gaan lukken. Zijn krentenbroden op school worden goedkeurend ontvangen.
‘Ik heb m’n examen weer aangevraagd!’ juicht hij op een dag. ‘Voor in februari!’ Hij zwaait het formulier voor mijn neus heen en weer. Daar staat het, wat hij gaat bakken op het examen. Vlaaien, brood, krentenbrood. Met alle handtekeningen erbij. Kat in het bakje.
Dacht hij, en wij ook.

Na zijn wekelijkse schooldag hoor ik Sander de voordeur binnenkomen. Direct stormt hij door naar boven. Oh. Die is boos, constateer ik. ‘Even de examenbladen controleren!’ hoor ik zijn snel verdwijnende stem. Even later dendert hij weer naar beneden. ‘Want volgens mij klopt het niet! Stelletje $%$*&%$% daar …..!’
Kwaad rommelt hij met een stapel papieren. ‘Ah hier. Kijk!’ Het mij bekende, afgetekende examenaanvraagformulier. ‘En kijk nu dit!’ Een ander vel. ‘Ze hebben het veranderd! Gewoon veranderd! Zomaar! Nu moet ik ineens een gistbereiding doen. Een gistbereiding!’
Hop, het receptenboek erbij. Driftig bladert hij het boek zowat uit de band. ‘Nou, dan moet ik weer gaan kiezen. Pff….’
Inwendig moet ik glimlachen. Hij is weegschaal, net als ik. Die arme mensen hebben zo’n moeite met kiezen….. Intussen praat hij door. ‘Dan wordt het deze. Hoornse broeder, of deze. Victoriabrood, of dit….’ Een wanhopige blik. ‘Moet ik eerst weer alles een paar keer uitproberen op school. En dan beslissen wat ik ga doen. Gistbereiding! Zomaar ineens! Dan wordt het dus maart. Of april.
En krentenbrood? Mag niet meer!’

(Visited 3 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *