In mijn hoofd

Vorig jaar was Debby Petter een ochtend bij ons thuis. Ze vertelde over de voorstelling die zij aan het voorbereiden was, een voorstelling met het thema pathologisch liegen. Tijdens haar research was zij via internet bij mij uitgekomen, bij mijn boek De ON-echtgenoot: leven met een leugenaar, en de website voor lotgenoten die ik opgezet heb.
Haar belangstelling was echt, gemeend, niet alleen vanwege de input voor haar voorstelling, maar ook naar wat mijn ervaringen indertijd met me gedaan hadden; en zij vroeg dóór, hoe gaat het nú met je? En met je twee jongens?
Deze belangstelling bleef, ook later, ook toen de voorstelling klaar was en zij ons kaarten beschikbaar stelde. En ook nog na afloop van de voorstelling die wij bijwoonden in de Koninklijke Schouwburg Den Haag, toen zij naar ons toekwam en ruim de tijd nam voor een praatje. Met zorg vroeg hoe het voor mij geweest was, of het niet te confronterend was.

In mijn hoofd

In haar vierde theatermonoloog speelt Debby Petter een vrouw die vertelt over haar man. Hij liegt. En dat doet hij niet zachtzinnig. Zijn halve leven is verzonnen. Misschien zelfs wel meer dan de helft. Het gaat niet om leugentjes om bestwil. Nee, echt het grote werk. Zij wil dat hij hulp zoekt. Hij wil dat ook. Maar doet hij dat? Of liegt hij dat hij hulp gezocht heeft? Ze wacht op hem. Kwetsbaar en onzeker vertelt zij haar verhaal. Waarom wil ze hem niet kwijt? Het antwoord op deze vraag is glashelder en onthutsend tegelijk.

 

Ik heb genoten van haar voorstelling, wij allebei trouwens, Paul en ik. Het is inmiddels te lang geleden om voor mij confronterend te zijn. Mijn boosheid heeft al plaats gemaakt voor een soort medelijden. Want ook hij – de pathologisch leugenaar – is een soort slachtoffer.
Met een glimlach van herkenning zag ik in Debby’s knappe monoloog heel wat van mijn eigen ervaringen voorbijkomen, prachtig verpakt in een boeiend verhaal van leugens, manipulatie en bedrog. En wat een geweldige twist aan het einde! De voorstelling krijgt hiermee een dubbelel bodem, die ook mij verbijsterd achterliet.

De tegenstelling van de uitbundige, stoere start met de sterke verhalen en het ingetogen, verslagen, onzekere, treurige slot is treffend. Gaat de leugen dus gewoon door? Tja. Wie zal het zeggen?

Prachtige voorstelling, die voorlopig nog loopt tot eind maart, maar, zoals Debby ons vertelde, waarschijnlijk na de zomer nog een verlenging krijgt.

Info en speellijst:
https://hekwerk.nl/artiesten/debby-petter

Artikel in het AD, 18-11-2017
https://www.ad.nl/show/debby-petter-leugens-kunnen-verslavend-zijn~a2735670/

 

(Visited 51 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *