Magisch

Het is een tip van de hoteleigenaar. We doen één overnachting in het centrum van Sparta, op doorreis van Olympia naar Nafplio. Het moderne Sparta zelf is niet heel bijzonder, maar, zegt de vriendelijke man, ‘… als ik u een tip mag geven? Ga naar de Akropolis van Sparta.’
Daar willen we wel meer van weten.
’Het is hier vlakbij, op loopafstand. En de toegang is gratis! Je kunt zo naar binnenlopen!’
Ha, we zijn Hollanders, dus eh…

De hotelier geeft wat aanwijzingen hoe we moeten lopen om er te komen. Natuurlijk is het iets verder dan hij had doen geloven, maar binnen een half uurtje lopen we de oude Akropolis van Sparta binnen. Langs de restanten van een amfitheater, een kerkje, een tempel en nog wat brokstukken. Maar dat is niet waar ik door gegrepen word.

Akrosparta is, zoals alle akropolissen in Griekenland, boven op een heuvel gebouwd, net buiten de nieuwe stad. Ik loop rond en ik voel het.
Het uitzicht is fenomenaal. Aan de ene kant Sparta zelf, als witte vlek in de vallei. Maar mijn adem stokt als ik me omdraai en de andere kant uitkijk. Ik sta tussen eeuwenoude olijfbomen en kijk uit op het hooggebergte van de Mani. Het silhouet tegen het licht van deze namiddag is bijna buitenaards te noemen. De sfeer op deze plek maakt me stil. 

Ik hoor het concert van de cicaden en getjilp van vogels. Verder is het stil. De olijfbomen, het gebergte en ik. Deze plek is er een van magie. Ik probeer me voor te stellen hoe het was, 2000 jaar geleden, wat hier plaatsvond. Mensen woonden hier, hadden hun heiligdom. Hebben zij het ook gevoeld?

Een mooiere plek kan ik me nauwelijks voorstellen. Mysterie en magie. Dit is mijn plek.

(Visited 1 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *