Meisjesbloemen

Ik heb de hoop opgegeven.

Wat een  stralende bloemen hadden ze, mooi helder geel, elke dag één of twee nieuwe. En steeds veel knoppen, ja, ook knoppen met vruchtbeginselen, hoe veelbelovend kun je het hebben? Mijn verwachting over mijn komende courgetteoogst waren hoog. Maar helaas.  

Elke dag ging ik bij ze kijken, complimenteerde ze met hun schoonheid. En de jongens stonden er fier bij, ze lonkten er de hele dag vrolijk op los, daar lag het niet aan. Meiden, hier zijn we! Ze vouwden ze hun blaadjes helemaal open om de bijen alle gelegenheid te geven, hoopvol op een voorspoedige voortzetting van de soort. Echt, de jongensbloemen konden niet méér doen dan dat. Helaas was het niet genoeg. Het hielp niet. Hoe ze hun best ook deden, ze kregen de meisjes maar níet mee. 

De meisjesbloemen kwamen gewoon niet tot bloei. Heus, ik heb ze bemoedigend toegesproken,waarna ze mij flinters valse hoop schonken om vervolgens allemaal tóch af te sterven voordat de dag om was. De meisjesbloemen, met het zo gewenste vruchtbeginsel dat kan leiden tot de werkelijke courgette, ze hebben het niet gered! Ze gaven het gewoon in een heel vroeg stadium al op. Allemaal miskramen, geen enkele ontwikkelde  bloem. Ik werd er, net als de jongensbloemen, gewoon een beetje sipjes van. 

Niet één courgette dit jaar uit mijn potten. Ja, potten. De plantjes in de koude grond waren na één nacht al geconsumeerd door naaktslakken. Het enige dat bleef waren kale bruine steeltjes.

Geen courgettes, niet één. Gelukkig hebben we de winkel nog.

(Visited 27 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *