Nachspeise

We zitten al aan het hoofdgerecht op ons stekje in het Quartier Latin als ze aan komt zeilen. Lopen kun je het niet noemen, ze is té enorm. Ik schat haar 130 kilo als ze op het te kleine stoeltje aan het tafeltje direct naast ons neerzijgt. ‘Nana,’ klinkt het hijgend, hiermee gelijk haar Duitse nationaliteit verradende, ‘da sitzt man dann endlich…. ‘

Het knalroze shirt benadrukt haar haar massa alleen nog maar extra. Ik zie de crocks in diezelfde kleur aan haar ver uit elkaar geplaatste brede voeten en bedenk grinnikend wat het onvermijdelijke commentaar van mijn oudste op dit moment zou zijn, als hij hier aanwezig was.
Ze begint meteen een heel verhaal tegen haar metgezel, terwijl ze de kaart openslaat. ‘O guck mal! Was ist dass denn alles? Weisst du dass? ‘ vraagt ze hem. ‘Coussoulet? Was ist dass? ‘
Haar man, of vriend, of minnaar, weet ik veel, zwijgt en haalt zijn schouders op. Daar trekt ze zich niets van aan. ‘Und schau mal bei den Salaten…. ‘. Ze buigt naar voren, legt haar ontzagwekkende bos hout over het tafeltje heen en wijst op zijn kaart. ‘Da! Was ist dass für einen Salat? Weisst du dass? ‘
Hoe houdt die man het uit met zo ’n vrouw die zich opstelt als een kleuter? ‘Keine Ahnung, ‘ zegt hij verveeld, zijn ogen dwalen het restaurantje door. Geen moment kijkt hij haar aan.
‘Was nimmst du?’ gaat ze onverstoorbaar door. ‘Oooh, Fleisch? Ja, gut. Dann nehme ich die Nudeln. Prima. Ja! ‘

Het gaat zo nog even door over het voorgerecht. De man zegt niets, regaeert nergens op en op een gegeven moment haalt hij zijn mobiel uit zijn broekzak en gaat berichtjes lezen.
‘Hij heeft gewoon nog een andere vriendin ergens, ‘ fluister Paul. ‘Een del of zo…. ‘
Het maakt haar niet uit. Ze heeft inmiddels besloten wat hij zal nemen en wat zij daarom zal doen. ‘Oh, bestellst du auch für mich? ‘ vraagt ze op kleutermeisjestoon, ‘Du das Fleich und ich die Nudeln. Ja, gut. Prima! Ich freue mich schon auf die Nudeln! ‘ Ze probeert verleidelijk over te komen, maar het interesseert de man duidelijk geen bal. Moet hij het woord doen bij de bestelling? Okee, dan doet hij dat zonder commentaar. ‘Und wasser. Was ist das hier, eau gazeuse ? Das will ich nicht. Ich will nur Wasser! ‘ Hulpbehoevend kijkt ze hem aan en zonder commentaar bestelt hij een fles water. ‘Und dann Waffeln mit Eis und viel Sahne als Nachtisch! ‘ kraait ze verrukt.
IJs met slagroom? ‘Ja, dan moet je het zelf maar weten, ‘ mompel ik.
Er is niet te ontkomen aan haar monoloog, ze heeft een harde stem en zit vlakbij. Ik concludeer na verloop van tijd dat ze net ‘samen’ zijn en dat hij een volwassen dochter heeft. Ze wonen nog niet samen. Ze informeert naar grijze strikjes en naar de talenkennis van zijn dochter. Dit is het enige moment dat wij zijn stem langer horen dat de eenlettergrepige antwoorden die hij er tot nu toe af en toe uitgeperst heeft.

Volgens mij ziet deze man helemaal niets in haar. Ik fantaseer door. Zij heeft hem meegenomen naar romantisch Parijs, als het ergens iets kan worden, is het daar toch? Te gretig reageert ze tijdens zijn uitleg over (waarschijnlijk) zijn dochter. Die zijn met kerst uit elkaar, is mijn voorspelling. Ik zie mijn lief grinniken. We durven niet zoveel hardop te zeggen. De man blijkt Nederlands te verstaan…..

(Visited 7 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *