Dag kind

Dág kind! Je zei het elke keer. Door de telefoon, of als ik op bezoek kwam. Het was je standaardbegroeting. Dag kínd! Ook bij het vertrek, of het afronden van een telefoongesprek, was dát je standaard afscheid. Ik wist niet beter, ik was eraan gewend – en er zijn jaren …

Oliebol

De dag na kerst begint het. Is de hele maand december al druk – denk aan kerststollen, kerstbroden, gevulde speculaas en banketstaven – de echte gekte barst pas los op de 27e. Oliebollen. Nee, niet het schaaltje dat we thuis op oudejaarsdag bakken, ambachtelijk, met spattend vet, een keuken die …

Screening

‘Mijn screening is even on-hold gezet,’ zegt hij stralend, terwijl hij zich zo lang mogelijk uitstrekt op onze te korte tweezitsbank. ‘Had ik dat verteld….? Niet verteld?’ Heel even wordt zijn blik naar mij onzeker. Mijn hart mist een slag. On-hold? Het zal toch niet? Het zal toch niet zo …

Bubbel

Het zat tussen de weekendbijlage van de krant, het foldertje over Groningen. ‘Er gaat niets boven Groningen’ is de aanprijzing. Een diepe zucht en ik stap erin, in  het stadsplattegrondje op de achterkant, met al die bekende straten en locaties. Even 30 jaar terug in de tijd. Groningen. Het blijft toch …

Postuur

Het was een poging die toen heel plotseling begon en eigenlijk ook weer heel plotseling tot een einde kwam. Achteraf kan ik me afvragen waarom ik het eigenlijk deed, want tot die bewuste dag had ik me er geen moment druk over gemaakt. Ik stond er gewoon nooit echt bij …

Ezel

‘Misschien krijg ik wel een ezel!’ In gedachten verzonken zit ik de tuin in te staren als dit vanuit het niets in me opkomt. ‘Een ezel? Hoe kom je dáár nou bij?’ Met een twinkeling in zijn ogen kijkt Paul op vanuit zijn krant. ‘Waar wou je die laten dan? …

Mannetje op de berg

Bergthee wil ik meenemen, terug naar huis. De heerlijke, geurige, kruidige Griekse bergthee. Twee jaar geleden had ik dit gekocht bij het Mannetje op de berg Kerkis, tijdens onze klimtocht naar de grot van Pythagoras. Dat ben ik weer van plan. Vol verwachting naderen we de plek waar het Mannetje …

Rust

Hoe weldadig is het om ergens te zijn waar je niets hoort. Helemaal niets. Waar absolute stilte heerst, op wat krekels na dan, die overigens ook flink tekeer kunnen gaan. Maar geen verkeer, geen A13 op de achtergrond, geen geloei uit geluidsapparatuur, helemaal niets. Mens, ik kom helemaal bij. Het …

Herstel

Jee wat een leuke kinderen heb ik! Vind ik en ik voel me trots. Ik ben in de oude foto’s gedoken, want kreeg het geweldige idee om een mooi overzicht maken van mijn twee jongens, op leeftijd gesorteerd. Wat ik allemaal tegenkom – geweldig. Heel veel leek ik vergeten te zijn, …

Kwijt

Paniek schiet door me heen. Waar is hij? Ik steek mijn hand uit om mijn cello van de muur te pakken maar ik grijp in een lege plek. Hoe kan dat? Ik knipper met mijn ogen en kijk nog een keer, om te constateren dat de plek nog steeds leeg …

Wurg

Ik vlucht, ik ren en ren….. Waarom kom ik nauwelijks vooruit? Weg moet ik, weg, hij zit me op de hielen! Door smalle straatjes probeer ik te rennen voor mijn leven, maar ik lijk wel vastgeplakt aan de grond. Maar gelukkig, ik ben er. Hijgend ga ik door een deur naar …

Winterslaap

Ooit maakte ik er actief deel van uit, ik betekende daar zelfs wel wat. En dat was heel normaal, gewoon mijn leven. De wereld van de muziek. Toch verliet ik die wereld en dat leven  vrijwillig, hoewel in mijn ogen noodgedwongen , onmiddellijk, na een snel genomen, resoluut  besluit. Nee, geen moment …

Billete

Het gaat vlot, de vliegreis, de landing op El Pratt verloopt voorspoedig. Omdat wij allebei slechts een handbagagekoffertje hebben, lopen we snel door de grote hal naar het Openbaar Vervoer. Ik had al helemaal uitgezicht, gewoon de metro naar Provenca, daar overstappen en dan nog 1 halte. Makkie. Dacht ik. Maar …

Spilia Pythagora

‘O nee.’ Mijn stem klinkt zeer vastbesloten. ‘Echt niet. Ik ga niet verder.’ Voor geen miljoen waag ik me op dat smalle richeltje langs die afgrond. Dan maar geen grot. Dit, tot nu toe, was ook al leuk. Op de vlucht voor Polykrates, een heerser indertijd, belandde Pythagoras – ja, …

Wandelend menu

‘Het menu komt zo hoor!’ We zitten in een lommerrijk tuinterras van een restaurant, met de kabbelende zee aan onze voeten. Hartelijk welkom geheten door een ranke Griekse schone, inclusief handdruk – ‘Kalos ierthate! My name is Angelica!’ Dat laat mijn lief niet op zich zitten natuurlijk. ‘Me lène Pavlo!’ ‘Ohh bravo!’ …