Kwijt

Paniek schiet door me heen. Waar is hij? Ik steek mijn hand uit om mijn cello van de muur te pakken maar ik grijp in een lege plek. Hoe kan dat? Ik knipper met mijn ogen en kijk nog een keer, om te constateren dat de plek nog steeds leeg …

Wurg

Ik vlucht, ik ren en ren….. Waarom kom ik nauwelijks vooruit? Weg moet ik, weg, hij zit me op de hielen! Door smalle straatjes probeer ik te rennen voor mijn leven, maar ik lijk wel vastgeplakt aan de grond. Maar gelukkig, ik ben er. Hijgend ga ik door een deur naar …

Winterslaap

Ooit maakte ik er actief deel van uit, ik betekende daar zelfs wel wat. En dat was heel normaal, gewoon mijn leven. De wereld van de muziek. Toch verliet ik die wereld en dat leven  vrijwillig, hoewel in mijn ogen noodgedwongen , onmiddellijk, na een snel genomen, resoluut  besluit. Nee, geen moment …

Billete

Het gaat vlot, de vliegreis, de landing op El Pratt verloopt voorspoedig. Omdat wij allebei slechts een handbagagekoffertje hebben, lopen we snel door de grote hal naar het Openbaar Vervoer. Ik had al helemaal uitgezicht, gewoon de metro naar Provenca, daar overstappen en dan nog 1 halte. Makkie. Dacht ik. Maar …

Spilia Pythagora

‘O nee.’ Mijn stem klinkt zeer vastbesloten. ‘Echt niet. Ik ga niet verder.’ Voor geen miljoen waag ik me op dat smalle richeltje langs die afgrond. Dan maar geen grot. Dit, tot nu toe, was ook al leuk. Op de vlucht voor Polykrates, een heerser indertijd, belandde Pythagoras – ja, …

Wandelend menu

‘Het menu komt zo hoor!’ We zitten in een lommerrijk tuinterras van een restaurant, met de kabbelende zee aan onze voeten. Hartelijk welkom geheten door een ranke Griekse schone, inclusief handdruk – ‘Kalos ierthate! My name is Angelica!’ Dat laat mijn lief niet op zich zitten natuurlijk. ‘Me lène Pavlo!’ ‘Ohh bravo!’ …

Zwaar

‘Kalimera!’ Twee dames, enigszins op leeftijd, ontvangen ons bij hun hotel. Wij zijn aan de noordkust van Samos voor een paar nachten. ‘Sprechen Sie Deutsch?’ vraagt de één. Want Engels lukt haar niet en ons Grieks is nog echt wel op het minimum basisniveau. De ander spreekt helemaal niets buiten …

Milate Ellinika

‘Bravo!’ Stralend kijkt de Griek ons aan. ‘Milate Ellinika? Spreken jullie Grieks?’ Νeergestreken op een heerlijk terras aan het water, hebben wij zojuist een karafje witte wijn met een Griekse salade besteld, in het Grieks dus.

Baas

Even blijft hij stil, in gedachten verzonken. ‘Nou… ‘ Dan knikt hij en gaat door. ‘De zaak is gezond.’ Het klinkt stellig, met een handgebaar benadrukt. ‘Dat wel. Maar zo weinig toeristen nog…’

Mondschein

Hij had een jaar of vijf les, mijn oudste, pianoles. Niet omdat ik hem dat opdrong, want dat deed ik niet, vastbesloten om mijn kinderen in géén geval in de richting van welk muziekinstrument dan ook te duwen.