Milate Ellinika

‘Bravo!’ Stralend kijkt de Griek ons aan. ‘Milate Ellinika? Spreken jullie Grieks?’ Νeergestreken op een heerlijk terras aan het water, hebben wij zojuist een karafje witte wijn met een Griekse salade besteld, in het Grieks dus.

Baas

Even blijft hij stil, in gedachten verzonken. ‘Nou… ‘ Dan knikt hij en gaat door. ‘De zaak is gezond.’ Het klinkt stellig, met een handgebaar benadrukt. ‘Dat wel. Maar zo weinig toeristen nog…’

Mondschein

Hij had een jaar of vijf les, mijn oudste, pianoles. Niet omdat ik hem dat opdrong, want dat deed ik niet, vastbesloten om mijn kinderen in géén geval in de richting van welk muziekinstrument dan ook te duwen.

Buß und Reu

Het is weer Matthäus-tijd. Een rode draad door mijn leven. En elk jaar weer, tijdens die ene aria, gaan mijn gedachten heel veel jaren terug. Terug naar – wat zal het zijn geweest? – 1976.

Kort

‘Als ik klaar ben, dan wil ik eigenlijk eerst een korte reis maken. Even weg, voordat ik aan de rest begin…..’ Mijn oudste zit een beetje  voor zich uit te mijmeren.

Broer

In zijn nopjes wrijft hij in zijn handen. ‘Ha. Een half jaar! Wat een rust!’ Zijn ogen stralen. ‘Mag ik dan ook zijn kamer erbij? Voor een inkoopkoelkast?’

Het zit erop

Partir, c’ est mourir un peu. Over een paar uur stapt hij het vliegtuig weer in. Terug naar huis. Hoewel, huis? Mmmm. Zijn thuis laat hij toch achter, nu. Zo zal hij dat zeker voelen.

Terug!

‘O ja. Ik kom de 3e van februari terug…..’ Te midden van al zijn verengelste Nederlands valt deze niet eens op. De 3e van februari. Tussen neus en lippen, deze langverwachte mededeling.

25

Blijkbaar heb ik het bij elkaar gesprokkeld. Een paar jaartjes hier, een paar jaartjes daar, wat anders tussendoor en weer terug. En plotseling ben ik 25 jaar in overheidsdienst. Huh? Nu al? Vijfentwintig, ja. Een kwart eeuw. Bijna – bij-na – de helft van mijn leven.

Schutting

Tegen twaalven die avond hijs ik mezelf toch maar overeind. We moeten spullen buiten zetten, de oude bank, twee oude kapotte stofzuigers. Want morgen wordt het grofvuil opgehaald. Maar het regent en waait nu zo hard en het is laat en koud buiten!

Halve eeuw

‘Kom maar even kijken hoor! ‘ Ik was natuurlijk al weer weg, ik wist niet hoe snel ik rechtsomkeert moest maken, direct toen ik zal dat nou net dát tuinhek open stond. Wegwezen!

Terug?

Vlakbij de oversteekplek zie ik ze staan, net als ik rechtsaf wil slaan de parkeergarage in bij Schiphol. Uitgelaten, zwierig en luidruchtig. Hè??

Mug

Zzzzzzzzzzz……….. ZzzzzzzZzzzzzzzZzzzzzZZZZzzzzzzzZ….ZZZZZZZZZZZZ….!!! Geneugten van de zomer, zeg ik maar. Geneugten? Een tijdelijk ongemak. Ongemak?