Lago di Garda

Als je er vertoeft, moet je er ook in. Dus hijsen wij ons in bakpak, Paul en ik, en gaan ook wij te water in het Gardameer. De jongens gaan elke dag een paar uur, al dan niet vrijwillig in Sanders’ geval, want die moet af en toe op het …

Gondola

Nou zeg. De herinneringen flitsten toch wel door mij heen. Negentien jaar geleden stond ik hier ook, op het Plaza San Marco in Venezia. Mij werd toen volgens de familietraditie een gouden gondeltje overhandigd. Alle vrouwelijke leden van de familie met die achternaam kregen er eentje om als halsketting te …

Badmuts

Zodra ik het thuis in de brochure lees, weet ik het al. ‘Badmuts verplicht’.  Met  grote grijns blader ik verder, maar zonder resultaat. Overal staat het, bij alle campings-met-zwembad. ‘Badmuts verplicht’. De Italiaanse zwembadwaterzuivering is  kennelijk op het Hollandse niveau van 1975. Dat gaat-ie niet doen, denk ik gelijk, gnuivend.

Olijfbomen

Zo rond half tien schalt het over het terrein; elke dag. De uiterst vriendelijke dames van de receptie veranderen dan in strenge meesteressen. Zij nemen een microfoon ter hand en doen mededelingen die tot in het klooster te horen moeten zijn. Luid, maar helaas onverstaanbaar. En ze doen hun best …

Interview

Ik was nog nooit geïnterviewd. Paul en ik zitten te wachten tot de deelnemers aan de workshop Leven in je Lijf voor de Ypenburgse Ondernemers binnenvallen. Dat doen ze, druppelsgewijs. De eerste die er is, vat gelijk de koe bij de hoorns en richt zich tot mij. 

Stand

Het is net alsof ik een tenniswedstrijd zit te kijken.  4-4! Dat is het eerste wat ik zie, al na een half uur, en van pret spring ik direct van mijn stoel. Binnen een paar uur verandert het rap. Van 6-4 naar 8-5 en dan  – ooooohhhhh! – 10-8!!

Welkom

Als hij thuiskomst, zien we het al. Slechte zin. Puber, nog steeds wel.  Inwendig zucht ik, want als we niet oppassen, gaat  deze slechte zin alles overheersen,  weet ik uit ervaring. Dus neem ik me voor  om mij niet te laten beïnvloeden , we gaan zo aan tafel en ik …

Ouwe tompoezen

‘Paul!’ Sander straalt met deze oproep de zekerheid uit dat zijn mededeling op hoge prijs zal worden gesteld. ‘Paul!’ Mijn lief tikt toch eerst even een zin af van de mail die hij aan het beantwoorden is, voordat zijn wenkbrauwen omhoog gaan. ‘Spreek!’ zegt hij dan, nog half met de …

Nerveus

Hij knijpt hem nu echt wel. Eindelijk. In vrij onverschillige toestand heeft hij zijn eindexamens gedaan, hij ging daar heen als het tijd was om te gaan, om vooral niet te laat te komen. Want dáár knijpt hij hem wel altijd voor, al zestien jaar, mijn jongste zoon. Niet voor …

EindExamen

Morgen is het zover. Het eindexamen begint en mijn jongste doet eraan mee. Met frisse tegenzin en niet vrijwillig, maar toch enthousiast. Want het doel is immers om van die school af te komen?

Venus van Milo?

Constitutioneel ben jij een zeer, zeer sterke tante…..’, Ze kijkt me peinzend aan. ‘Want waar kun je dat aan zien?’ Deze vraag richt onze docente aan mijn medestudenten.  Wij zitten midden in de module groepsconsult om op elkaar het herkennen van condities bij mensen te oefenen.

Auditie

‘En kennen ze nou allemaal hun tekst een beetje?’ vraag ik aan Sander, die net  terugkomt van de RJT-repetitie. ‘Uit hun hoofd, en zo?’ ‘Jajaja!’ verzekert hij me direct. ‘Dat wel hoor. Ze kennen het wel, alleen sommigen weten niet wanneer ze hem precies moeten zeggen….’

Geluiden

Er komen sinds een paar weken andere geluiden uit de kamer van mijn oudste. Wel elektrische, dat wel, maar life. Muziek. Wel uit een boxje, dat wel, maar life. Hij maakt ze zelf, die geluiden. Op een gitaar.