Sportjournalist

‘RKDeo wint in eigen huis.’
‘Weer verlies voor Oliveo.’

‘DSVP uitgeschakeld.’
Willekeurige nieuwsberichten online. Ze gaan over lokale sport, zaterdag- en zondagamateurs bij het voetbal, niet iets waar ik nou gelijk warm voor loop. Tot nu toe dan. 

Want deze berichten zijn niet zomaar wat. Ze zijn speciaal, want de journalist is mijn jongste. Zijn berichten staan sinds een paar maanden in een eigen sportrubriek op het online nieuwsplatform van Paul.
Mijn jongste is gek van sport, van voetbal in het bijzonder. Al sinds zijn vijfde en hij weet alles. Ja echt. Alles. Hij weet alles van voetbal. De onzekere, zich afzonderende jongen leefde helemaal op als het over voetbal ging. Vraag hemiets over transfers, spelers, clubs, wedstrijden, toernooien, nationaal of internationaal en hij weet het. De meeste informatie giet hij ook ongevraagd over ons uit. ’Leuk weetje, mam’, zegt hij dan plagend. ‘Dat zou je anders maar mooi niet geweten hebben…’ 

Al een jaar of zes werkt mijn jongste zoon als bakker in Zoetermeer. Met plezier, dat wel, want de werkgever is super, de collega’s gezellig en over de onmogelijke werktijden haalt hij zijn schouders op. Maar er knaagt iets. Want sport – voetbal – is zijn lust een leven. Zelf heeft hij, niet gezegend met veel soepelheid in de spieren en gewrichten, nauwelijks actief gevoetbald, maar passief gaat hij er helemaal voor. Hangend op de bank, de levendige wedstrijdverslagen, analyses en commentaren, ze stromen zijn mond uit – ook al sinds zijn vijfde.

Het was ook niet langer tegen te houden. En trouwens, waarom zou je het tegen willen houden?
‘Mam,’ zei hij op een dag, een jaar of twee geleden, ‘Bakker zijn is leuk hoor, maar niet echt iets voor mijn hele leven. Niet tot mijn pensioen, zeg maar…’
‘O maar dat hoeft toch ook niet, je hele leven iets doen omdat je dar toevallig mee begonnen bent?’ roep ik, uit eigen ervaring puttend.
Hij vervolgt: ‘Ik ga een cursus doen. Journalistiek. En dan uiteindelijk richting sport, liefst voetbal natuurlijk…’
Ik grijns, van oor tot oor. Het moment voor hem om deze keuze te kunnen maken is nu dan klaarblijkelijk daar. Eindelijk, denk ik. Want volgens mij is dit precies waar hij gelukkig van kan worden. Hij durfde het eerder nog niet aan. Wat kunnen wij dus anders dan dit toejuichen? 

Zo gaat jongste aan de slag.
‘Loop met mij mee!’ stelt Paul voor, als het eind van de cursus nadert. ‘Als stagiair!’ Want in de praktijk leer je het meest, natuurlijk. En dat blijkt een schot in de roos. Het hek van de dam. Vanaf dat moment is mijn jongste niet meer te houden. 

Daar gaat hij, elk weekend, naar de sportvelden met schrijfblok, pen en fototoestel in de aanslag, gehuld in een prachtig gloednieuw bedrijfsshirt. Na een voorzichtig begin groeit het lef in zijn berichtgeving. Zijn verslagen worden steeds uitbundiger. Hij bezoekt de thuisspelende ploegen, wat resulteert in live verslagen. 

Hij stapt erop af, kwistig strooiend met zijn visitekaartjes. Ze leren hem kennen bij de lokale voetbalclubs en ja, zelfs het dameselftal slaat hij niet over. En elke week plaatst hij de wedstrijdverslagen, voorzien van eigen foto’s.
‘Prima stukjes!’ juicht Paul, als enthousiast mentor positieve feedback gevend om de insluipende slordigheidjes er weer uit te helpen. ‘Je doet het echt heel goed!’
‘Vind je het leuk?’ vraag ik jongste. Het antwoord komt prompt. ‘Ja! Hartstikke leuk!’
Ik geniet ervan en zie het met stijgende verbazing aan. Want is dit mijn jongste, het kind vol onzekerheden en twijfels? Waar is dat gebleven?
En dan wordt het vanzelf tijd voor méér. 

‘Kom op,’ zegt Paul vrolijk, ‘We gaan. Je gaat een live-interview doen met de trainer. Een zogenaamd Evert-ten-Napeltje.’
‘OK!’ Beetje verbaasd, want dat is spannend! Maar zijn ogen stralen. Net als bij de vijfjarige jongen toen, hangend op de bank, waar de analyses en commentaren de mond uitstoomden. 

Daar gaat hij. Bruisend van enthousiasme en zelfvertrouwen. Hij stapt erop af. Het onzekere, zich afzonderende kind? Dat is echt verdwenen. 

(Visited 20 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *