Verborgen gebreken –  Sophie Hannah

Ze schrijft zoals een gezellige kletstante zou praten: gewoon ergens beginnen en ondanks alle gedachtensprongen en uitwijdingen de rode draad niet uit het oog verliezen, omdat aan het eind daarvan het gewenste doel ligt. Het lijkt alsof er  niets gebeurt, maar pas op, want je weet nooit of er onopvallend stukjes of opmerkingen tussen zitten die dan later van belang blijken te zijn.

Ze kletst en kletst maar door, maar ik haak niet af, niet in de laatste plaats door de heerlijke, Britse humor erin.

Verborgen gebreken

Het is de onschuldige hobby van vele vrouwen: op internet huizensites bezoeken en bij allerlei droomhuizen binnenkijken. Connie heeft een andere reden om diep in de nacht, als haar man slaapt, de virtuele rondleiding door een huis in Oxford te bekijken. Maar ze vindt iets anders dan ze zocht: op haar scherm ziet ze een lijk op de vloer liggen. Een lijk dat even later verdwenen is.

Is hier sprake van een slechte grap? Is Connie gek aan het worden? Of speelt iemand een gruwelijk spel met haar?

Verborgen gebreken is een meeslepend verhaal, erg spannend door juist die onverwachte dingen en onwaarschijnlijkheden, verkapt in de sliert van het letterlijk vertelde verhaal. Het verschil in schrijfstijl tussen de ‘ik’-hoofdstukken van Connie en de andere, altijd in de derde persoon, is tekenend. Connie zit er tot haar nek toe in, raakt in paniek en is overstuur. Zo schrijft zij dus ook. Dit zijn de delen waarin haar gedachtes de vrije loop krijgen en daarom alle kanten opgaan.

Het barst van de cliffhangers aan het eind van hoofdstukken,  en als daarna, of ergens halverwege een ontwikkeling een enorme uitwijding komt denk ik eens: Jeetje, schrijf door! Laat me niet zo in spanning, wat gebéurt er???

Een beetje plagerig, alsof Sophie Hannah een beetje met me speelt.

De lange analyse van Simon tegen het einde – of uitleg, of op dat moment eigenlijk alleen nog maar zijn theorie – krijgen we nog vóór de echte ontknoping, terwijl we er wel al getuige van zijn dat zich ergens een zenuwslopende, levensgevaarlijke finale afspeelt. Jongens, schiet op, want het gaat gruwelijk mis!

Pas als ik na afloop het eerste hoofdstuk, dat als een soort proloog dient, nogmaals lees, zie ik de gruwelijkheid ervan. Is het bij aanvang van het boek een groot raadsel, waardoor ik al helemaal gegrepen door de situatie snel verder wil lezen, na het slot valt het precies op zijn plek. Heel knap opgebouwd.

Ik ben fan van de boeken van Sophie Hannah. Toch was het me in een van haar eerdere boeken (Moederziel) wel eens net te veel, de breedsprakige uitwijdingen, vooral die over de zielenroerselen van de verschillende politieagenten en rechercheurs. Het was hier en daar te langdradig naar mijn smaak, te afleidend. Maar in Verborgen gebreken stoort het minder. Nu is dit ook wel minder dik dan het vorige…..

De Kern, 2012
432 pagina’s
ISBN 9789032512736

(Visited 16 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *