Vrucht

Ik kijk ze de grond uit. Wil het eerste piepkleine groene sprietje met mijn ogen wel omhoog trékken. Kom! Groei!
Als dan eindelijk tussen de rucola ronde kiemblaadjes verschijnen, overheerst een gevoel van triomf. Ze doen het! Ze komen op!

Ik slaak een zucht van verlichting als de plantjes zich lijken te gaan ontwikkelen. Kijk! Ja!Echte blaadjes!Trots sleep ik elke dag Paul mee naar mijn minikas om hem ervan te overtuigen dat we binnenkort waarschijnlijk een groentela vol hebben.
Met allemaal courgettes.
De vier plantjes die ik gezaaid heb, floreren. Klaar om na een week of twee te worden uitgepoot. Uiteindelijk blijven er drie over, want ja, de slakken zijn ook hongerig. Ik tuttel wat af met ze, elke avond water; en met pure wilskracht probeer ik ze bloemen te laten vormen.

Als de eerste bloemknoppen verschijnen, word ik pas echt enthousiast. Mijn sperziebonen doen het óók heel goed hoor, de worteltjes, tomatenplanten en boerenkool doen hun best en we hebben ook al een paar keer wat rucola met radijs gegeten, echt. Maar die ken ik allemaal, die heb ik al vaker gekweekt. Nog nooit waagde ik mij aan courgettes en komkommers en het succes is groter dan ik heb durven hopen. Dankzij deze geweldige zomerse temperaturen, natuurlijk.

Nu is het wachten op de courgettes zelf. De vele bloemen bloeien weelderig en mijn visioen van een volle groentela is nog onveranderd. Voor de zekerheid besluit ik op internet te gaan zoeken naar informatie over courgettegroei, tenslotte ben ik een leek op dit gebied. Zat sites te vinden gelukkig, maar dan gaan mijn wenkbrauwen zich fronsen.
Wat?
Mannelijke bloemen en vrouwelijke bloemen? Ja, dát is niet de grote verrassing natuurlijk, maar wel datgene waar alle sites het over eens schijnen te zijn. Dat de bijtjes zorgen voor de overdracht van het stuifmeel van de mannelijke bloem naar de vrouwelijke – OK, óók niet nieuw – dat dit bij de courgetteteelt lang niet altijd vanzelf gebeurt – snap ik, want helaas zijn er te weinig bijen – maar dat de teler (ik) de natuur een handje zal moeten helpen door met diezelfde hand het stuifmeel van de mannelijke bloem te verplaatsen naar de vrouwelijke. En wel met een wattenstaafje. En ook snél, want ze de bloemen bloeien slechts één dag.

Gewapend met al deze kennis en nog steeds gefronste wenkbrauwen spoed ik mij terug naar mijn drie beschermelingen om hun bloemen aan een nader onderzoek te onderwerpen. Aan de hand van foto’s op internet weet ik het verschil tussen een mannen- en een vrouwenbloem. Maar door wat ik nu zie, krijgt wanhoop kans om toe te slaan. Want wat moet je als je uitsluitend mannenbloemen hebt?
Nogmaals bestudeer ik ze allemaal, maar de conclusie blijft hetzelfde. Geen vrouw te bekennen. Nergens. Aan geen van de drie planten. Mijn visioen (van die volle groentela) begint te wankelen. Wat nu?

Nog wat verder doorlezen verder snuffelen op internet geeft gelukkig weer wat hoop. Het schijnt helemaal niet abnormaal te zijn dat er eerst mannen groeien en pas twee weken later wat vrouwen verschijnen. Zuchtend leg ik mezelf geduld op en geef mijn struiken die twee weken de tijd. Hoe groot is mijn voldoening als ik inderdaad ineens twee vrouwelijke stengels met knoppen ontwaar! Ze zijn er!

Met pure wilskracht, met mijn ogen probeer ik ze uit de plant omhoog te trékken en ja! ze doen het! het vruchtbeginsel wordt dikker en na nog een weekje bloeien zij, de vrouwenbloemen! Ik was al ongerust, omdat een dag eerder twee mannen uitbundig stonden te pronken en die blijven nu natuurlijk dicht, want ze zijn klaar, denken ze. Daar heb ik een ander idee over.
Die ochtend pak ik mijn kans. Niks wattenstaafje. Ik pluk de net uitgebloeide mannenbloemen van hun steel, trek de zachte gele blaadjes eraf en húp! wrijf met meeldraden heel voorzichtig tegen de stamper van de vrouw, waarbij inderdaad stuifmeel ronddwarrelt. Na behandeling van beide vrouwelijke bloemen ga ik tevreden weer zitten.

Zo. Ik slaak een zucht van verlichting. Ze gaan het nu doen. In ieder geval hebben we er straks twee.
Twee courgettes in de groentela.

 

(Visited 12 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *