Zwaar

‘Kalimera!’
Twee dames, enigszins op leeftijd, ontvangen ons bij hun hotel. Wij zijn aan de noordkust van Samos voor een paar nachten.
‘Sprechen Sie Deutsch?’ vraagt de één. Want Engels lukt haar niet en ons Grieks is nog echt wel op het minimum basisniveau. De ander spreekt helemaal niets buiten haar deur. Maar Duits is ok hoor.Er is verder niemand. Hier zijn wij echt de enige gasten en dat ligt niet aan het hotel. Wellicht aan de locatie, net niet bereikbaar genoeg en net niet genoeg strand en taverna’s voor de gemiddelde zonliefhebber.

‘U heeft een prachtig hotel, maar zijn de gasten?’ vraagt mijn lief bij het ontbijt, maar aan de verkeerde dame, die direct de andere erbij roept.
‘Ach ja,’ zegt die, waarbij haar toon versombert. ‘Het is zwaar hoor. In mei hadden we volle bak met schoolreisjes, maar nu? Niets. Zwaar…’ Ze zucht even diep. ‘Maar de jongeren vertrekken ook van het eiland. Ze gaan allemaal weg. Naar Athene, of het buitenland…. Nou ja,’ ze schiet in de lach. ‘Dat heb ik zelf ook gedaan indertijd.’ Enigszins schuldbewust vervolgt ze haar verhaal. ‘Ik kom van Samos, ja, ik heb eerst een paar jaar in Duitsland gewoond en woon nu in Athene.’
Wij reageren verrast.
‘Ja, ik kom uit Manolates, hier boven in de bergen. Daar ben ik opgegroeid. Onze mannen’, met een armgebaar naar de andere dame, ‘zijn broers.’
Ah, schoonzussen dus. Ik had me al afgevraagd wat de betrekking tussen hen was.
‘En die mannen hebben dit allemaal zelf gemaakt!’ Trots klopt ze op de mooie houten toog. De andere dame knikt bevestigend, enthousiast. ‘En alle meubelen, de bedden, kasten, alles hier!’
Ik heb de bedden al staan bekijken, inderdaad prachtig houtsnijwerk. Vakwerk!
‘Ik woon in Athene en we komen vier maanden per jaar hier, voor het hotelseizoen. Maar nu…’ – een handgebaar van onmacht – ‘er komt niemand. Ja,’ straalt ze, ‘jullie wel natuurlijk. Daarvoor kwam ik over uit Athene, mijn man en kinderen zijn daar nog.’
Jeetje. Als ze uit Athene over moet komen als er zo nu en dan een gast komt, wat houden ze er dan nog aan over?
‘Maar waarom dan hier een hotel?’ vraagt Paul.
‘Ik hou van mijn eiland,’ zegt ze zachtjes.

Zonde. Zo’n hotel, deze mensen verdienen beter.

(Visited 5 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *