Zwaluw

ZWALUWEN

De zwerm fladdert rond, zit luidruchtig te kwetteren. Het is een kabaal van jewelste in die bomen met die zwaluwen. Ze kwebbelen met elkaar, communiceren, geven boodschappen door, om ineens als één geheel in razend tempo op te vliegen, weg, in mooie cirkels, met acrobatische toeren, salto’s zwenkend in de lucht.

De rode kater sluipt bij het zwembad van ons hotel als een zwerm zwaluwen net laag overvliegt. Ik hoor een enorm gefladder, mijn aandacht wordt er naar toegetrokken omdat het afwijkt van het gewone. Er ruist paniek. In de bek van de kat herken ik dan een van de vogeltjes, slap naar beneden hangend.
‘Hij heeft er eentje te pakken, kijk nou!’ roep ik verbijsterd.
Parmantig loopt de kater weg, hij verdwijnt met zijn prooi uit zicht.
‘Ja, en de andere vogels zijn helemaal in paniek, zie je dat?’ Paul staat naast me op het balkon.
Het is heel bijzonder wat zich daarna afspeelt. Boven het zwembad, de plaats delict, vliegt de zwerm zenuwachtig rondjes, pijlsnel, maar door elkaar heen, zonder hun normale structuur. De beestjes zijn er duidelijk enorm van geschrokken dat eentje van hun troep gevangen is en ze beseffen dondersgoed dat ze die niet terug zullen zien.
En het meest opvallende: het is doodstil. Het gekwetter is gestaakt, de onrust voelbaar, de vogels cirkelen rond de plek waar het gebeurd is. Ze scheren over het water, raken het af en toe.
Een stille chaos, minuten lang.

En dan, plotseling, is het klaar. Als op een teken vliegen ze als één vogel weg, met hoge snelheid. Was het een eerbetoon? Een ritueel, voor degene van de troep die plotseling gedood is?

De rode kater komt terug, sluipend zijn bek nog aflikkend, maar nu heeft hij het nakijken. In de verte hoor ik de zwaluwen weer, luidkeels kwetterend pakken ze de draad van het leven weer op.

(Visited 3 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *