De vreemde – Harlan Coben

Het is wel echt een een mannenboek. Qua schrijfstijl en denkwijze echt vanuit een man gezien. Het ademt ook het sfeertje van mannen onder elkaar. De uitwijdingen over iedereen die zich als nieuw personage in het verhaal aandient zijn wel heel uitgebreid, die zouden wel veel minder kunnen, zonder het verhaal negatief te beïnvloeden. Ook deze zin geschreven in die popi-jopi-achtige mannenstijl.  

Op een dag wordt Adam in de kroeg aangesproken door een vreemdeling, die met een paar raadselachtige opmerkingen over zijn vrouw Corinne zijn hele leven overhoop haalt. Adam is in shock. Als hij dingen gaat uitzoeken, blijkt dat de man de waarheid sprak. Als Corinne vervolgens verdwijnt, zet Adam  alles op alles om haar terug te vinden.

De gevolgen zijn enorm, maar er zijn teveel gebeurtenissen met veel mensen om nog enige samenhang in het  verhaal te houden. Ik had geen idee waar het heen zou gaan en ik was echt verbaasd toen uiteindelijk bleek dat er van allles door elkaar speelde. Zoveel, dat de kop en de staart in feite maar rakelings met elkaar te maken hebben.
Maar wat nou de motivatie voor Corinnes geheim was? Behalve een paar zwakkere speculaties komen er er niet achter. 

Ik ben best fan van Coben. Niet van de serie rond zijn figuur Myron Bolitar, maar wel van zijn  stand-alone-boeken, waar De vreemde er een van is. Maar dit is niet de beste die ik gelezen heb.

De Boekerij, 2015

(Visited 1 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *