Genade – Mirjam Vriend

Wat als eerste opvalt, is de typografie en bijzondere lay-out. Ik had het boek opgepakt omdat het thema me heel erg aansprak, maar nu besluit ik direct om het te kopen.  

Genade

Leah Soesman is gezegend met het muzikale talent van haar moeder, een begenadigd celliste. Door haar beloftevolle leven waart ook een spook dat depressie heet. Een onbegrijpelijke schaduw, die haar moeder en grootouders in de greep houdt. Wat is erger dan de pijnlijke dingen die je weet over je familie? De pijnlijke dingen die je níet weet.

Genade is een roman over het leven van een jonge vrouw die zich probeert te ontworstelen aan de ballast van haar familie. Het speelt zich af in Amsterdam, rondom het conservatorium, het concertgebouw, en verhaalt over ontluikende liefdes, onstuimige relaties, dolende ouders en een getraumatiseerd verleden. 

De Joodse Leah moet leven met de permanente depressie van haar moeder en het trauma van haar grootouders. Ze weet van jongs af aan al niet beter dan dat dit zo is. Als puber komen hier  haar eigen psychische problemen nog bij, die ontstaan uit angst voor het lot van haar moeder, door de geheimen die haar familie heeft, maar die zij niet kent, di e haar zelfs ontzegd worden. Op allerlei manieren probeert zij aan de ellende van haar familie te ontsnappen, maar tevergeefs, en tot haar wanhoop raakt ze zelfs haar verbinding met de muziek kwijt, de muziek die haar altijd in staat stelde om te vluchten uit de realiteit.

Muziek speelt een hoofdrol in het boek. En wat schrijft Mirjam Vriend hier prachtig over. Van binnenuit, vanuit de musicus op papier gezet, zo levensacht en puur; een onmogelijk taak als je niet zelf ook in die wereld geleefd hebt. Het verhaal komt in een stroomversnelling als ineens van alles tegelijk gebeurt en alles ook dreigt mis te gaan, met Leah zelf maar ook door een dramatische ontknoping in de familie, als eindelijk het geheim boven tafel komt.

Het is jammer van de paar schoonheidsfoutjes, slordigheden in de tekst en lay-out, die aan de aandacht van de redacteur ontsnapt zijn. En dan bedoel ik uiteraard niet de mooie vormgeving van het begin van elk hoofdstuk. 

De prachtige omslagfoto wordt (in ieder geval op mijn exemplaar) ontsierd door een venijnige zilverkleurige grote sticker, die er met geen mogelijkheid af te peuteren is. Hij laat lelijke resten en gaatjes achter, zodat ik nu met een verpeste omslag zit. Ik zou alle uitgevers met klem willen verzoeken om er veel beter op te letten wat er op de boeken geplakt wordt.
Toch is dit slechts van ondergeschikt belang bij dit prachtig opgebouwde, fijnzinnig, mooi geschreven verhaal. 

London Books, 2019
381 pagina’s

(Visited 17 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *