Onmacht – Yvonne Doorduin

Sarah Bovens is speechschrijver voor een minister in Den Haag. Ze krijgt de kans om een driedaagse cursus te volgen bij het gerenommeerde spreekvaardigheidsinstituut van Jasper Uitdewilligen, dat in de buurt van Zeist, de crème de la crème van de Nederlandse politiek traint. Maar Sarah ontdekt dat er bepaalde zaken niet kloppen. Ze is niet bereid om erover haar mond te houden, en dan keert alles en iedereen zich tegen haar.

De schrijfster is zelf ook speech-schrijver bij een ministerie. Dat is goed merkbaar in de zeer geloofwaardige hoofdpersoon Sarah die zij neerzet. Ze geeft ook een mooi inkijkje in de gang van zaken op het Binnenhof, voor mij ook leuk omdat ik daar zelf een paar jaar gewerkt heb. We lezen het verhaal voor het grootste deel vanuit Sarah als ik-persoon. Daarnaast komen een paar anderen ook goed tot leven, die haar verhaal aanvullen met hun eigen wederwaardigheden.

Op de eerste twee pagina’s gebeurt direct heel veel, Doorduyn giet een emmer met informatie over haar lezers uit, voordat het verhaal echt begint. Ze heeft een knap debuut neergezet, echter wel met wat beginnersfouten, zoals teveel storende woordherhalingen, een enkele onlogische zin. Hier had een redacteur beter werk kunnen leveren. Daarnaast vond ik veel van de namen die ze haar personages gaf heel raar. Ze doen wel erg verzonnen aan. Trint, Opdekever, Wiesemade, Annemarinde, om er een paar te noemen. 

Maar desalniettemin is het een goed verhaal, spannend, maar soms ook iets te gemakkelijk. Vaak lopen scenes voor de ‘goede’ personages te snel goed af, zonder dat loerende gevaren zich werkelijk als zodanig ontwikkelen. Sarah en haar vrienden komen weinig weerstand tegen, potentieel risicovolle contacten worden zonder slag of stoot bondgenoten. Dit neemt wel wat van de spanning weg, die dus nergens tot nagelbijtende hoogtes oploopt.

Gelukkig wordt het verhaal bekroond met een aardige – zij het wat rammelende – plot, inclusief nog een verrassende twist op de laatste pagina. Goed doordacht allemaal en zeker ook prima opgebouwd, met ook hier weer een aantekening dat er lijntjes niet afgemaakt zijn. Desondanks verwacht Ik veel van Doorduyns volgende boek.

Ambo|Anthos, 2020
334 pagina’s

(Visited 5 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *