Exact vijf jaar bedenk ik het bewust. Dagelijks.
Want dagelijks open ik het hangslot van het hek om naar buiten te gaan met Mickey, ik bevestig het slot elke keer als we weggaan, open het weer bij thuiskomst, en dagelijks gaat het voor de nacht weer op slot.
Elke dag een aantal malen bedenk ik heel bewust Laat je sleutels niet vallen want dan verdwijnen ze in het rooster en dan heb je een probleem.
Voor de hele breedte van ons openschuivende hek ligt een rooster om eventueel naar beneden stromend water weg te leiden. Of zware regenval. Heel efficiënt. De Grieken weten hoe ze waterafvoer moeten verwerken in hun berggebied. In ons dorp is het perfect geregeld. Met strategisch geplaatste roosters.
Zo ook pal voor ons hek.
Laat je sleutels niet vallen want dan verdwijnen ze in het rooster en dan heb je een probleem.
Ik bedenk me dit elke keer heel bewust en het gaat al vijf jaar goed. Mijn sleutels knijp ik zo goed vast dat ze nooit vallen. Vandaag ook niet.
Ik schuif het hek dicht, we gaan boodschappen doen. Het hangslot moet erop. Met mijn sleutels klemvast in de hand draai ik het slot in de twee ringen. Maar nee.
Als in slow motion zie ik het ding ernaast glijden en op de grond vallen. Oh nee. Na wat gestuiter komt het plat bovenop het rooster terecht. Hebbes, denk ik opgelucht. Ik grijp je, voordat je door de spijlen valt.
Maar nee.
Heel sierlijk glipt het slot het rooster in. Daar ligt-ie, glimmend in de put, zo’n halve meter lager. Paniekerig ruk ik aan het rooster maar dat zit muurvast, want inderdaad, als er iets doorheen valt, dan heb je een probleem.
‘Stokken!‘ Paul schiet te hulp en heeft al een paar bamboestokjes uit de schuur gehaald. ‘Opvissen met twee stokjes!’
Wat volgt is een elegante dans van ons rond het rooster met stokken om het vermaledijde hangslot langs de wand naar boven te hijsen en dan zó te draaien dat we het tussen de spijlen eruit kunnen trekken.
Het moet een fraai schouwspel zijn, maar jammer genoeg ontbreken toeschouwers om te zien dat het ons na een luttele vijf minuten lukt, waarna wij een warm, welverdiend applaus in ontvangst hadden kunnen nemen.
Kijk nou uit, bedenk ik me vanaf nu. Laat je sleutels en ook het slot niet vallen, want dan verdwijnen ze in het rooster en dan heb je een probleem.
Mijn sleutels vielen niet. Nee. Ik bedenk me dat al vijf jaar dagelijks heel bewust. Mijn focus lag totaal niet op het slot. Maar de komende vijf jaar zal het zeker wel weer goed gaan.
