Terug

Ik versuf en ik slaap en kom mijn tijd wel door. Ik functioneer best, men merkt niets aan mij.
Mijn twee instrumenten?  Aan de muur hangen ze,  ik zie ze dagelijks. Een laagje stof bedekt ze, niemand raakt ze aan.
Af en toe hoor ik ergens ver weg een fluisterende stem, maar die negeer ik. Daar heb ik heen zin in. Jeetje, laat me met rust! Ik wil het er niet over hebben! De stem geeft niet op, hij komt terug. Andere stemmen mengen zich erbij, luider en luider tot ze mij op een dag oorverdovend bereiken. 

Benauwd is het onder mijn gordijn en dan dringt het besef tot mij door. Waar ben ik mee bezig?  Waar heb ik mezelf gelaten? Ik realiseer me dat het nog kan, at het nog niet te laat is. Met een ruk trek ik het gordijn van me af en het licht en de lucht doen me naar adem snakken.

Het is me helder.  Ik wil mijn plek in de wereld terug en het enige dat ik nodig heb is muziek. In een opwelling trek ik mijn gamba van de muur, ik speel, ik speel. Eenmaal terug in mijn handen laat het me voelen hoe vergroeid het met mij is, hoe het een onderdeel van mij is. Het geluid resoneert door mijn lijf en het heelt. Mijn middenrif is vrij, de knoop ontward.

Ik hoor er nog bij!

(Visited 5 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *