Olieverf op canvas, 50 x 50 cm
Oktober 2023
Het centrum van de aarde is een vloeibare, bloedhete vuurbubbel. We zakken er allemaal in, dwars door het groene aardoppervlak en het bruin, oranje en rood naar naar beneden, naar het witgele verwoestende, brandende middelpunt. Daar is de hel met het eeuwige vagevuur, of, zoals de Griekse mythologie het zegt, de onderwereld, waar Hades het voor het zeggen heeft met Kerberos, zijn driekoppige waakhond.
Dan liever de lucht in, bedenkt men op aarde vervolgens, logischerwijze. Hop, naar de hemel daarboven! Het paradijs! We ontsnappen simpelweg aan die hel door omhoog te vliegen!
Maar helaas, dat helpt ook niet, want daar tref je de zon – óók ziekend heet. Daar verbranden we even goed. Ook omhoog belandt je in het hellevuur.
Maar waar ben je dan daartussenin, hier, op het aardoppervlak, tussen twee hellen? Is dat dan het paradijs? Of ook niet?
De hel is overal. Niemand ontsnapt eraan.
Niemand.