Pijp

Om kwart over acht ’s ochtends – exact op tijd! – rijden ze ons erf op. Drie mannen, waarvan me in eerste instantie eentje opvalt, zijn dikke, zwarte, schouderlange krulhaar is jaloersmakend. Ze stallen dozen met spullen en koffers vol gereedschap uit op het terras; uit een groot kartonnen pak komen enorme buizen tevoorschijn, waarvan eentje met een schattig dakje. 
Onze schoorsteenpijp!
Ze laten er geen gras over groeien. Voortvarend gaat de boor in de muur van onze woonkamer en snel ontstaat er een gat. Een groot gat, van binnenuit en van buitenuit.

Terwijl wij ons ontbijtboeltje wegruimen belt Kyri, onze huisbaas. Een beetje ongerust spreekt hij met een van de mannen over ‘ringen’. Hebben ze die wel bij zich? Hij vertrouwt dat niet helemaal. ‘Ik heb betaald voor twee grote ringen,’ zegt hij, ‘maar zijn ze er ook?’
Intussen zit er zo maar een mooi gat in de muur, waar – hup – een buis doorheen gestoken wordt. Maar dan is het direct duidelijk. Het gat is aan de ruime kant. Hulpeloos zwengelt de pijp heen en weer.
Maar de mannen schenken hier geen aandacht aan. Ze schuiven de buiten- en binnenbuizen in elkaar en hangen er aan beide kanten brede ringen – ja, ze zijn er! – ongeveer overheen, tegen de muur aan. Die blijven een beetje bungelen aan de buizen en verhullen dus niets van de ruïneuze randen van het gat.

Dan arriveert Kyri. Nieuwsgierig naar het resultaat, maar ook controlerend kritisch. Van de conversatie die hij met de mannen voert begrijpen we geen woord, maar alle ogen zijn gericht op het gat en dat zegt genoeg. Kyri zucht, maar tovert desondanks bankbiljetten tevoorschijn en betaalt de mannen contant.
‘Het past niet,’ zucht hij mismoedig, als de mannen zijn vertrokken. ‘Simpel op te lossen, maar nou moet ik iemand apart vanuit Nafplio hierheen laten komen om dat weer dicht te maken. Maar ja…’ Er volgt een bekend Grieks gebaar dat overmacht uitdrukt. ‘Het zij zo.’

Intussen hebben we wel een prachtig mooi houtkacheltje voor als het straks kil wordt ‘s avonds. Als de wind opsteekt horen we de ringen aan de pijp rinkelen en tinkelen, als een kudde geiten met belletjes. Het heeft wel iets gezelligs.

(Visited 22 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *