Revisited

We gaan weer naar de Peloponnisos. Om precies te zijn, we gaan naar de middelste vinger, naar de Mani. We hebben een rondrit uitgezet, die begint met Mystras, het prachtige Byzantijnse dorp dat zo goed bewaard gebleven is. Daarna zullen we afzakken naar het zuiden af, de Mani in.

Ik zie mijn kans schoon. Zes jaar geleden kwamen we voor het eerst in de Akropolis van Sparta en de ervaring die ik daar meegemaakt heb, is mij tot de dag van vandaag bijgebleven. Het is mijn, magische, mystieke plek. En waarom? Het is een zuivere gevoelskwestie, ik heb verder geen verklaring.

Mystras ligt vlakbij Sparta. Het besluit om ook even naar Akrosparti terug te keren, is dus snel gemaakt. Ik ben zo benieuwd hoe het nu is, of het me nog steeds zo aanspreekt. En of ik mijn mooie olijfboom terugvind! Met hoge verwachtingen loop ik het terrein van de eeuwenoude stad weer op.
En het overvalt me weer direct.

Ik sta bij mijn olijfboom en kijk uit op het hooggebergte van de Mani. We zijn hier weer in de namiddag, net als toen, het silhouet in de prachtige lichtval is adembenemend. De bijna buitenaardse sfeer op deze plek maakt me stil. Opnieuw. Nog steeds.
Ik haal heel diep adem. Behalve de cicaden en de vogels hoor ik niets. De eeuwenoude, grillige olijfbomen, het gebergte en ik. De ervaring is net als die van zes jaar geleden.
Een mooiere plek kan ik me nog steeds nauwelijks voorstellen. Mysterie en magie.. Mijn plek.

(Visited 4 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *