Boink

Boink.
Hartstikke leuk, deze tunnel, alleen stoot ik om de drie stappen m’n hoofd. Hier en daar is het plafond niet meer dan anderhalve meter hoog. En dan al die uitsteeksels!
Twee jaar geleden was hij wegens restauratiewerkzaamheden gesloten, maar nu niet meer. Hij is klaar, we kunnen erin!
Boink. Kijk nou uit waar ik mijn voeten neerzet…

De tunnel van Eupalinos. Een indrukwekkend aquaduct dat helemaal onder de berg doorgaat om Pythagoreia van drinkwater te voorzien. Maar dan in 600 voor Christus! Wij mogen hem nu onder begeleiding van een gids bekijken.
‘De gravers van de tunnel zijn aan twee kanten tegelijk begonnen,’ vertelt die. ‘Ze ontmoetten elkaar halverwege, na tien jaar (tien jaar!) graven. En dat met slechts een paar decimeter verschil…’
Mijn mond valt open. Zo weinig afwijking!

Boink. Oeps.
Voordat we mochten deelnemen aan de rondleiding werden eerst onze schoenen gekeurd en kregen we een helm aangemeten. Grote tassen en rugzakken kunnen niet mee. Ik trok mijn wenkbrauwen op en sputterde tegen. Hoezo, niet mee? Is dat echt nodig?
‘U zult er alleen maar last van hebben mevrouw,’ zegt de gids, gewend als hij is aan eigenwijze toeristen. ‘Geloof me. Straks bent u blij dat u de rugzak niet om heeft. Er is geen ruimte voor!’
Dat zal toch wel meevallen? Ik hoop niet dat het zó smal is daar beneden. Ik hou er helamaal niet van om mijn spullen zomaar ergens achter te laten, ook al is het een soort kluisje. Maar ja. Met tegenzin geef ik toe omdat het de enige manier is om binnen te komen

Boink. O ja. M’n hoofd. Ik vergeet op te letten.
De ingang tot de tunnel was krap. Erg krap. Het ging heel steil naar beneden en ik was blij dat ik geen rugzak had. Ik moest het erkennen, ik zou er niet ingekomen zijn.
We zijn een kwartiertje onderweg en naderen het punt waar de twee uiteinden van de tunnel bij elkaar gekomen zijn. Van de gids horen we hoe Eupalinos hier met ingewikkelde wiskundige berekeningen in geslaagd is, met hulp van landmeters die bakken water als waterpas gebruikten. (Ha! Weer iets geleerd over de oorsprong van een woord).
En, bedenk ik, zo zie je maar weer, het is dan wel eeuwen geleden, maar dat betekent niet dat de mensen toen dom waren of zo. Ze hadden alleen andere hulpmiddelen dan nu.

Boink.
Toch niet voor niets, die helm. Schuldbewust glimlach ik de gids toe.
Boink.
Met een tevreden uitdrukking op zijn gezicht glimlacht hij terug.

(Visited 4 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *