Duif

De rode kater sluipt over het plein. Hij maakt zich zo klein mogelijk en verschuilt zich tijdens zijn tocht steeds achter bomen en sokkels van standbeelden van Aristoteles en andere helden. De duiven scharrelen en fladderen in een troep bij elkaar over de grond, kruimels en insecten pikkend waar ze dat maar tegenkomen.  De vogels zijn zich niet bewust van het gevaar. Nog.

Ik wel. Maar ik verwacht niet dat het een kat lukt om zo gemakkelijk een grote vogel te pakken te krijgen. Dat kan onze Moortje thuis ook niet, voor geen meter.
De kat komt dichterbij, hij loert om het hoekje van de pilaar, wachtend op juiste moment. Een moment dat zich zo plotseling aandient dat het bijna alweer voorbij is voordat ik het weet. 
Het roofdier slaat toe. Onbarmhartig, trefzeker, geroutineerd, in een fractie van een seconde. Dat heeft hij vaker gedaan, bedenk ik verbluft.

‘Hij heeft hem!’ 
Onmiddellijk maakt de kat zich uit de voeten, met een arme duif in de bek. In snel tempo stuift hij nu het plein over, naar de rand, om tussen struiken te verdwijnen. Maar hij heeft buiten de jongen gerekend. 

En groepje tieners hangt een beetje rond op een bankje als een van hen, zonder er verder over na te denken, de sprint inzet. Met onwaarschijnlijke snelheid rent hij achter de kat aan, springt over het hekje zo tussen de struikjes waar de kat veilig denkt te zijn.
Dat zal niet meevallen, een prooi bevrijden uit de vernietigende kaken van een hongerige kat, denk ik nog.
Het volgende moment zien we de jongen alweer terugkomen, voorzichtig lopend houdt hij zijn handen voor zich uit. Zou het? Ja!
‘Hij heeft hem!’ roep ik weer, verbluft. 

In het kommetje van zijn handen ligt de duif. De andere tieners drommen bezorgd om hem heen om het te bekijken. Maar het kopje van het arme dier bungelt naar beneden, bloed siepelt over de vingers van de jongen. De kat heeft zeer trefzeker het nekje gebroken.
Met een spijtige glimlach naar ons haalt de jongen de schouders op. Helaas.

Ergens in de struiken langs het Aristotelesplein zit nu een rode kater vreselijk te mokken.

(Visited 18 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *