EindExamen

Morgen is het zover. Het eindexamen begint en mijn jongste doet eraan mee. Met frisse tegenzin en niet vrijwillig, maar toch enthousiast. Want het doel is immers om van die school af te komen?

Nog steeds verbazingwekkend flierefluitend is hij deze vier jaren VMBO doorgekomen. Vooral geen stap teveel gezet, maar ook nèt niet te weinig. En vooral ook: op onnavolgbare wijze voortgestuwd door mijn lief. Hoewel Sander zelf zijn cijfers gehaald heeft, was het zonder deze begeleiding echt niet gegaan.

Met eindeloos geduld zit Paul al weken naast hem om hem proefexamens te laten doen. Met onder dat geduld een fikse portie binnengehouden (knap!!) ergernis, wanhoop en moedeloosheid, want het vraagt nogal wat om Sander aan de gang te krijgen en te houden. Ik krijg het niet voor elkaar, maar mijn lief wel, hoewel ook maar nèt… 🙂

En het helpt hoor. Zijn resultaten worden steeds beter, hij went aan dit soort examens. Optimistisch is hij zelf ook , want zeg nou zelf, wat is nou heerlijker dan om van-school te zijn? Het ziet het Walhalla voor hem opdoemen en verlekkert zich er ongans aan. Tot hij vorige week met beide lange benen weer eventjes op de grond terugdenderde.

‘Zes uur!’ piepte hij getergd. ‘Ik moet er om zes uur zijn! ’s Ochtends!’ Dit deed mijn geliefde breeduit grijnzen. ‘Ja, dat is je toekomst,’ zei hij vrolijk. ‘Ze beginnen vroeg, de bakkers….’ Snel dook hij terug achter zijn pc toen Sander beteuterd vervolgde: ‘Ze beginnen zelf om vier uur al, maar ze vonden het voor mij wel vroeg genoeg als ik om zes uur kom…….’. Een hele diepe zucht kwam erachteraan. ‘Gelukkig is het maar één dag stage…..’

Deze ene dag zal volgend jaar uitgroeien tot een paar per week, als Sander de opleiding Brood- en Banketbakker doet. Maar al zal hij het niet vrijwillig doen, met vroeg opstaan heeft mijn jongste nooit echt veel moeite. Om 5 uur stond hij die dag dan ook al onwaarschijnlijk fris en opgeruimd naast zijn bed. Liefst was hij – gehinderd door zijn eeuwige angst om te laat te komen – nog wat eerder opgestaan, maar dat wilde ik mijzelf weer niet aandoen.

Gelukkig beviel deze stagedag goed en hiermee was weer een extra motivatie geboren om dat eindexamen in vredesnaam maar te halen.

Morgen begint het, met Nederlands. Engels – het grootste struikelblok – is pas volgende week! Dat is dus nog een week langer ploeteren voor mijn zoon en minstens zo erg voor mijn lief……

Weer een mijlpaal bereikt en een periode afgesloten. Middelbare schooltijd is bijna voorbij!

(Visited 12 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *