Mopper

Ze moppert. Toeristen, Europa, ze moeten het allemaal ontgelden. Ze moppert erop.
Het hotel is een klein beetje aftands. Veel donker hout, veel overwoekerende klimop langs de gevel. Als de voordeur achter ons dichtslaat en wij het enorme trappenhuis betreden, waan ik mij in een Engels landhuis. Oud, niet geweldig goed onderhouden, maar wel schoon.

We zijn aanbeland in Sami. Zoals we al op andere plekken op Kefalonia constateerden, is het ook hier nogal stil. In dit hotel zijn behalve wij geen andere gasten. De vriendelijke eigenares (‘I am Liana, welcome!’), een pezige dame van middelbare leeftijd, toont ons de kamer, die dezelfde vergane glorie uitstraalt als de rest van het gebouw.
‘Hoe gaan de zaken, zijn er al wel toeristen?’ Paul, altijd geïnteresseerd, informeert daar wel vaker naar. Eens journalist, altijd journalist, zegt men en dat klopt.

Het is precies het zetje dat Liana nodig heeft. Onmiddellijk barst ze los. ‘Nee, niet! We hebben nog veel te weinig gasten… We zijn nog lang niet volgeboekt in de zomermaanden. Nu ook nog niet, u ziet het wel, teveel lege kamers.’ Met een wanhopig gebaar haalt ze haar schouders op. Pauls’ blik is uitnodigend en ze gaat door.
‘Weet je, iedereen gaat naar Korfoe. De mensen kennen wél Korfoe, maar Kefalonia is er ook nog! Dat komt allemaal door de toeristenbureaus in Europa, die vergeten Kefalonia, daar wordt nooit reclame voor gemaakt. Altijd maar Korfoe!’
Haar handgebaren worden wilder. Nu raakt ze echt pas goed op stoom.
‘Kefalonia is ook mooi, ja misschien wel mooier dan Korfoe. Er is hier van alles te doen en te zien!’ 
Dat ben ik met haar eens.
‘Het wordt tijd dat daar eens iets aan gedaan wordt’, zegt ze, ‘maar dat doet Europa niet.’  
Ik knik meelevend, maar tegelijkertijd schiet de gedacht  door mijn hoofd dat een renovatie van dit hotel zou ook kunnen helpen. Maar waarschijnlijk is daar helemaal geen geld voor. 

Kefalonia is nog niet heel erg bekend bij toeristen, dat klopt. Voor ons is dat juist een voordeel en een reden om juist wel te gaan. Dit eiland is nog tamelijk intact, nog niet verpest ten behoeve van grote hoeveelheden toeristen. De taverna’s hebben nog niet hun aanbod hoeven afstemmen op de smaak van de toeristen. Wij eten hier nog heerlijk ‘echt’ Griekse dingen. 
Alleen speelt er nu iets anders, namelijk de economische crisis. Potentiële toeristen blijven weg uit ongefundeerde angst. De eilanders zien hun broodwinning dus gevaar lopen. 

Liane heeft haar punt gemaakt. Ik begrijp haar wel en ik hoop echt dat het toerisme hier weer optrekt tot de normale proporties. Maar stiekem hoop ik ook dat er plekken overblijven die hun authentieke karakter zullen behouden. Het is zo heerlijk toeven hier.  

‘Maar ik ben blij dat u hier bent, you know,’ zegt ze nog, voordat ze wegloopt. ‘Welcome!’  

(Visited 5 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *