Venus van Milo?

Constitutioneel ben jij een zeer, zeer sterke tante…..’, Ze kijkt me peinzend aan. ‘Want waar kun je dat aan zien?’ Deze vraag richt onze docente aan mijn medestudenten.  Wij zitten midden in de module groepsconsult om op elkaar het herkennen van condities bij mensen te oefenen.

‘Handen?’ ‘Postuur?’ jaja… . ‘Voorhoofd?’ Er klinken een paar suggesties door elkaar.

Onze docente knikt. ‘Ja, inderdaad: haar handen zijn sterk. Haar hele postuur is sterk. Maar vooral opvallend is de energie.’

Ze kijkt de kring rond. ‘Zien jullie iets aan haar?’ In spanning wacht ik af.

‘De energie bij haar is echt totaal,’ vervolgt zij dan, terwijl ze een beetje naar woorden zoekt. ‘Weet je, tegenwoordig zit bij de meeste vrouwen de energie heel hoog. Bij Erika is het heel geaard.  Van onze groep zie ik dat bij haar het meeste zo. Een soort totaalenergie.’

Er valt haar iets in, ze gaat ineens rechtop zitten.

‘Het is een beetje de energie zoals de Venus van Milo!,’ zegt ze dan, stralend rondkijkend. ‘Herkennen jullie dat? Die Venus, je weet wel, in Parijs?’

Ik grijns. Venus van Milo? Ik vind het wel een leuke vergelijking.

Zij kijkt mijn logboek door, waarin ik van alles had bijgehouden gedurende een paar maanden.  ‘Ah ja ‘, roept ze uit.  ‘En als ik dan lees over die maag van jou, dan komt er in me op….. ‘ ze kijkt me aan.  ‘Wat ligt er nou zo zwaar op je maag? Moet je er niet eens wat uitgooien? Wat zou je beter kunnen uiten?’

Weer grijns ik. Ik stel me gelijk voor hoe mijn lief héél fijntjes gaat zitten te glimlachen, als ik dit straks vertel. Want hoe vaak heb ik niet op verschillende plekken de suggestie gekregen om me meer uit te spreken, mijzelf meer te laten zien, meer te uiten dus, inderdaad? En allemaal hebben ze gelijk.

Zij vraagt me naar mijn Nine Star Ki-getallen, en die weet ik. Metaal 7, Water 1 en Aarde 2. Herkennend knikt ze dan. ‘Ah. Zie je. Metaal met schwung. Als je niet zo sterk was geweest, ‘ gaat zij zachtjes door, ‘ dan ehh…. dan had je het allemaal niet zo lang volgehouden. ‘

Ik zucht eens diep.

Venus van Milo. Het kan slechter. Alleen heb ik wél armpjes, gelukkig.

(Visited 21 times)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *