Oliebol
De dag na kerst begint het. Is de hele maand december al druk – denk aan kerststollen, kerstbroden, gevulde speculaas en banketstaven – de echte gekte barst pas los op de 27e.
Oliebollen
De dag na kerst begint het. Is de hele maand december al druk – denk aan kerststollen, kerstbroden, gevulde speculaas en banketstaven – de echte gekte barst pas los op de 27e.
Oliebollen
‘Mijn screening is even on-hold gezet,’ zegt hij stralend, terwijl hij zich zo lang mogelijk uitstrekt op onze te korte tweezitsbank. ‘Had ik dat verteld….? Niet verteld?’ Heel even wordt zijn blik naar mij onzeker.Mijn hart mist een slag. On-hold? Het zal toch niet? Het zal toch niet zo zijn …
Het zat tussen de weekendbijlage van de krant, het foldertje over Groningen. ‘Er gaat niets boven Groningen’ is de aanprijzing. Een diepe zucht en ik stap erin, in het stadsplattegrondje op de achterkant, met al die bekende straten en locaties. Even 30 jaar terug in de tijd.
Het was een poging die toen heel plotseling begon en eigenlijk ook weer heel plotseling tot een einde kwam. Achteraf kan ik me afvragen waarom ik het eigenlijk deed, want tot die bewuste dag had ik me er geen moment druk over gemaakt.
‘Misschien krijg ik wel een ezel!’ In gedachten verzonken zit ik de tuin in te staren als dit vanuit het niets in me opkomt.
‘Een ezel? Hoe kom je dáár nou bij?’
Met een twinkeling in zijn ogen kijkt Paul op vanuit zijn krant. ‘Waar wou je die laten dan? Hier? In deze Vinextuin?’
Ze lopen echt wel netjes langs de kant van de weg. Keurig links, buiten de bebouwde kom, zoals wij dat ook leren. En ze gaan ook opzij als je eraan komt met je auto.. Ze wijken uit naar de berm, naar de struikjes. Hun nieuwsgierige oogjes kijken me aan.