Druk
‘Ja klopt, wij zijn thuis! Ja hoor natuurlijk wil ik wel voor jouw hamster zorgen. Een dwerghamster! Speedy heet hij, okee en wat zeg je? O, hij bijt? Hij bijt hard? Nou, ik zal op mijn vingers passen…
‘Ja klopt, wij zijn thuis! Ja hoor natuurlijk wil ik wel voor jouw hamster zorgen. Een dwerghamster! Speedy heet hij, okee en wat zeg je? O, hij bijt? Hij bijt hard? Nou, ik zal op mijn vingers passen…
Het is hartstikke mooi: een CombiPass voor honderd musea en het openbaar vervoer. Twee dagen geldig en nergens wachtrijen! Natuurlijk nemen we die. Online bestellen we ze, drie dagen voor we afreizen naar Parijs. Ze worden bij het hotel afgeleverd een dag voor aankomst, zo wordt ons gegarandeerd.
Als je er vertoeft, moet je er ook in. Dus hijsen wij ons in bakpak, Paul en ik, en gaan ook wij te water in het Gardameer. De jongens gaan elke dag een paar uur, al dan niet vrijwillig in Sanders’ geval, want die moet af en toe op het idee gebracht worden en dan gaat hij wel hoor.
Nou zeg. De herinneringen flitsten toch wel door mij heen. Negentien jaar geleden stond ik hier ook, op het Plaza San Marco in Venezia. Mij werd toen volgens de familietraditie een gouden gondeltje overhandigd.
Zodra ik het thuis in de brochure lees, weet ik het al. ‘Badmuts verplicht’. Met een grote grijns blader ik verder, maar zonder resultaat. Overal staat het, bij alle campings-met-zwembad. ‘Badmuts verplicht’.
De herinnering aan Castellane 2008 komt even boven. Vaak denk ik daar nog aan terug, want wat hebben we het daar geweldig gehad…..
Maar nu dient zich voor mijn neus weer zo’n trap aan.