Gondola
Nou zeg. De herinneringen flitsten toch wel door mij heen. Negentien jaar geleden stond ik hier ook, op het Plaza San Marco in Venezia. Mij werd toen volgens de familietraditie een gouden gondeltje overhandigd.
Badmuts
Zodra ik het thuis in de brochure lees, weet ik het al. ‘Badmuts verplicht’. Met een grote grijns blader ik verder, maar zonder resultaat. Overal staat het, bij alle campings-met-zwembad. ‘Badmuts verplicht’.
Vierenzestig treedjes
De herinnering aan Castellane 2008 komt even boven. Vaak denk ik daar nog aan terug, want wat hebben we het daar geweldig gehad…..
Maar nu dient zich voor mijn neus weer zo’n trap aan.
Olijfbomen
Zo rond half tien schalt het over het terrein; elke dag. De uiterst vriendelijke dames van de receptie veranderen dan in strenge meesteressen. Zij nemen een microfoon ter hand en doen mededelingen die tot in het klooster te horen moeten zijn.
Stand
Het is net alsof ik een tenniswedstrijd zit te kijken. 4-4! Dat is het eerste wat ik zie, al na een half uur, en van pret spring ik direct van mijn stoel. Binnen een paar uur verandert het rap. Van 6-4 naar 8-5 en dan – ooooohhhhh! – 10-8!!
Interview
Ik was nog nooit geïnterviewd.
Paul en ik zitten te wachten tot de deelnemers aan de workshop Leven in je Lijf voor de Ypenburgse Ondernemers binnenvallen. Dat doen ze, druppelsgewijs. De eerste die er is, vat gelijk de koe bij de hoorns en richt zich tot mij.