Boem
Een gerommel ergens in de verte en dan een klap.
Boem!
Boem? Onweert het nou? Een beetje verbaasd staar ik naar de lucht, waar zelfs het kleinste dreigende wolkje ontbreekt. Raar. Maar het zal toch wel zo zijn.
Een gerommel ergens in de verte en dan een klap.
Boem!
Boem? Onweert het nou? Een beetje verbaasd staar ik naar de lucht, waar zelfs het kleinste dreigende wolkje ontbreekt. Raar. Maar het zal toch wel zo zijn.
Twee dagen lang wanen wij ons huiseigenaar op Ithaki.
Calypso Appartments. Mijn keuze viel hier gelijk op door het geweldige uitzicht over de hele baai van Vathi dat het beloofde. Ik zag ons al helemaal zitten, met glaasjes wijn op het grote balkon.
Ze moppert. Toeristen, Europa, ze moeten het allemaal ontgelden. Ze moppert erop.Het hotel is een klein beetje aftands. Veel donker hout, veel overwoekerende klimop langs de gevel. Als de voordeur achter ons dichtslaat en wij het enorme trappenhuis betreden, waan ik mij in een Engels landhuis. Oud, niet geweldig goed …
Het huisje staat aan het smalle voetpad naar de Oude Vuurtoren. Dat is tenminste wat een richtingbordje aan het begin, een kwartiertje geleden, ons wilde doen geloven. Het heeft ons overgehaald om het paadje in te slaan, een wandelingetje is altijd leuk.Het pad loopt bovenlangs dit kleine huis, daarom is …
Het gat in de weg kunnen we net op tijd vermijden, voor de zoveelste keer is een ruk aan het stuur nodig. ‘Gat’, constateert Paul. Ik hou me goed vast, hoewel dat totaal zinloos is. Ik zit in een auto, de weg loopt langs een berghelling en links van mij …
Gebaseerd op verhalen, films en boeken heb ik mij een bepaalde voorstelling gevormd van het stadsleven in Nederland in de jaren ’50, de decade waarvan ikzelf alleen maar de laatste drie jaar live heb meegemaakt. Als we nu in stadjes als Argostoli, Lixouri of Fiskardo op Kefalonia lopen, waan ik …